Na 4 weken, 3 districten, 9 gebieden, 35 meetings met meer dan 200 mensen, 4 dagen met 8 uur lopen of meer, tolt mijn hoofd en is mijn lichaam toe aan even niets doen en iets anders dan 3x daags rijst…Een eerste beeldimpressie van een geweldige tour dwars door Bhutan

Na 4 weken, 3 districten, 9 gebieden, 35 meetings met meer dan 200 mensen, 4 dagen met 8 uur lopen of meer, tolt mijn hoofd en is mijn lichaam toe aan even niets doen en iets anders dan 3x daags rijst…Een eerste beeldimpressie van een geweldige tour dwars door Bhutan

Home away from home….Zo voelt het om weer in Thimphu rond te lopen na 3 maanden. Ik kom voortdurend mensen tegen, die duidelijk maken mij te kennen, en ik herken er zelf ook wel veel hoor…Alsof je niet bent weggeweest. Na een aantal dagen van voorbereiding (road permit, visaverlenging, geld, en veel formulieren uitgeprint voor de vele interviews die ik ga doen de komende weken), vertrek ik morgen voor 30 dagen op een lange tour langs onze 9 projectgebieden in Chhukha, Zhemgang en Trashigang districten. Ik zal proberen jullie af en toe op de hoogte te houden, maar ik zal vaak "out of touch" zijn, omdat de gebieden te ver weg zijn van weg, stroom en internet…

Tot snel!

Home away from home….Zo voelt het om weer in Thimphu rond te lopen na 3 maanden. Ik kom voortdurend mensen tegen, die duidelijk maken mij te kennen, en ik herken er zelf ook wel veel hoor…Alsof je niet bent weggeweest. Na een aantal dagen van voorbereiding (road permit, visaverlenging, geld, en veel formulieren uitgeprint voor de vele interviews die ik ga doen de komende weken), vertrek ik morgen voor 30 dagen op een lange tour langs onze 9 projectgebieden in Chhukha, Zhemgang en Trashigang districten. Ik zal proberen jullie af en toe op de hoogte te houden, maar ik zal vaak "out of touch" zijn, omdat de gebieden te ver weg zijn van weg, stroom en internet…

Tot snel!

17 December 2010    Vandaag is het National Day in Bhutan en wappert overal de drakenvlag te wapperen in de zon en luistert iedereen naar de toespraak van de koning in het nationale stadion, hier in Thimphu. Want daar ben ik weer sinds 7 december voor een korte opdracht. Het is vreemd vertrouwd om weer door Thimphu te lopen en zoveel vrienden en bekenden tegen te komen.

Mijn dag begon heel mooi vandaag, want ik had een speciale missie. Roos en haar klas hebben de afgelopen weken een project gedaan over "geld". Nadat Cecile en ik een presentatie over Bhutan hadden gegeven in de klas, heeft de groep besloten geld te verdien door cakejes te bakken en deze te verkopen. De opbrengst werd verdubbeld door De Klimboom en aangevuld door de opoe van Roos. Dus met Euro150 ben ik op zoek gegaan naar een school en een klas die ik blij kon maken met boeken, spelletjes, kaarten en andere leuke leerzame dingen. Het is nu al wintervakantie, dus vandaag was mijn laatste kans om schoolkinderen en leraren nog op school te ontmoeten. Met een grote doos boeken en foto's, een kaart en een tekening heb ik een groep leraren en kinderen ontmoet, die ontzettend blij zijn met al de spullen. Na de vakantie wordt de foto van Groep 5 in de klas opgehangen, met de tekening en het hele verhaal zal door Madame Tulsa verteld worden, de juf van Standard 5 Class. De hele school kan dan gebruik maken van de boeken die in de kleine bibliotheek zullen komen. Groep 5 van De Klimboom: Kadrinche!!!!!!

Hier staan Madame Tulsa en 7 van de kinderen van Class 5 (er zitten 38 kinderen in de klas…!).

17 December 2010    Vandaag is het National Day in Bhutan en wappert overal de drakenvlag te wapperen in de zon en luistert iedereen naar de toespraak van de koning in het nationale stadion, hier in Thimphu. Want daar ben ik weer sinds 7 december voor een korte opdracht. Het is vreemd vertrouwd om weer door Thimphu te lopen en zoveel vrienden en bekenden tegen te komen.

Mijn dag begon heel mooi vandaag, want ik had een speciale missie. Roos en haar klas hebben de afgelopen weken een project gedaan over "geld". Nadat Cecile en ik een presentatie over Bhutan hadden gegeven in de klas, heeft de groep besloten geld te verdien door cakejes te bakken en deze te verkopen. De opbrengst werd verdubbeld door De Klimboom en aangevuld door de opoe van Roos. Dus met Euro150 ben ik op zoek gegaan naar een school en een klas die ik blij kon maken met boeken, spelletjes, kaarten en andere leuke leerzame dingen. Het is nu al wintervakantie, dus vandaag was mijn laatste kans om schoolkinderen en leraren nog op school te ontmoeten. Met een grote doos boeken en foto's, een kaart en een tekening heb ik een groep leraren en kinderen ontmoet, die ontzettend blij zijn met al de spullen. Na de vakantie wordt de foto van Groep 5 in de klas opgehangen, met de tekening en het hele verhaal zal door Madame Tulsa verteld worden, de juf van Standard 5 Class. De hele school kan dan gebruik maken van de boeken die in de kleine bibliotheek zullen komen. Groep 5 van De Klimboom: Kadrinche!!!!!!

Hier staan Madame Tulsa en 7 van de kinderen van Class 5 (er zitten 38 kinderen in de klas…!).

Summer finally arrived and the days are getting warm and pleasant. So when friends asked to join for a Sunday walk there was no reason to say no. Especially as they proposed to go to "the monk village", a place I had, mysteriously, never been to. It is located just outside of Thimphu, high up on a steep slope overlooking "The King's Valley", where the 4th King has his residence, a beautiful green untouched mountain valley, off-limits for us. I had more than once reminded myself to go there, but one way or the other it never happened. We started just above of one of the Royal Lakhangs (temples) in Dechencholing and headed up a steep slope, through patches of recent forest fire and greener lush forest. As we reached the main valley spur, with hundreds of prayer flags, a fascinating spectacle opened before our eyes. A large group of monks dedicated their free Sunday to football: split into 6 teams they battle for the "Gold Cup". They strip of some of their normal monk wear and turn into real football players, some of them with nice football shoes (of course in monk red…). They told me that, yes, they watch all the World Cup matches (they have electricity and satellite television) and stay up to watch every second, even the late matches that end here at 02.30…As morning prayer starts at 04.00 AM they are in for a rough spell, but they are determined to see as much as they can!

After a short walk into the main valley, we reached Dodedrak village, a wonderfull monk settlement, with many houses, temples and the shedra, the monk school, scattered over a wonderfully landscaped gentle slope with amazingly well maintained gardens, fish ponds and waving flags. Whenever monkhood beckons me, this were the place to live! After the village we continued up, along a steeper slope section and headed for a more remote goempa, another old temple. I reached Dodey Goempa to see smoke circling up and to hear the chatter of a group of young monks with their teacher. They had come for their weekly Sunday bath. They had prepared a large pile of boulders and a heap of firewood and had filled a large wooden bathtub. The red hot stones are picked up with a special pair of huge pliers and placed in the tub, until the water is really, really hot and the weekly ritual can start. I was offered the first bath, but tried to explain I could have hot showers everyday…After we had lunch in the Goempa, a beautiful age old structure, we said goodbey to the bathing monks, who obviously enjoyed themselves throroughly. We started our descent and I could only ask myself why it had taken me almost 6 years of living in Thimphu to discover this amazing part of the valley!

Summer finally arrived and the days are getting warm and pleasant. So when friends asked to join for a Sunday walk there was no reason to say no. Especially as they proposed to go to "the monk village", a place I had, mysteriously, never been to. It is located just outside of Thimphu, high up on a steep slope overlooking "The King's Valley", where the 4th King has his residence, a beautiful green untouched mountain valley, off-limits for us. I had more than once reminded myself to go there, but one way or the other it never happened. We started just above of one of the Royal Lakhangs (temples) in Dechencholing and headed up a steep slope, through patches of recent forest fire and greener lush forest. As we reached the main valley spur, with hundreds of prayer flags, a fascinating spectacle opened before our eyes. A large group of monks dedicated their free Sunday to football: split into 6 teams they battle for the "Gold Cup". They strip of some of their normal monk wear and turn into real football players, some of them with nice football shoes (of course in monk red…). They told me that, yes, they watch all the World Cup matches (they have electricity and satellite television) and stay up to watch every second, even the late matches that end here at 02.30…As morning prayer starts at 04.00 AM they are in for a rough spell, but they are determined to see as much as they can!

After a short walk into the main valley, we reached Dodedrak village, a wonderfull monk settlement, with many houses, temples and the shedra, the monk school, scattered over a wonderfully landscaped gentle slope with amazingly well maintained gardens, fish ponds and waving flags. Whenever monkhood beckons me, this were the place to live! After the village we continued up, along a steeper slope section and headed for a more remote goempa, another old temple. I reached Dodey Goempa to see smoke circling up and to hear the chatter of a group of young monks with their teacher. They had come for their weekly Sunday bath. They had prepared a large pile of boulders and a heap of firewood and had filled a large wooden bathtub. The red hot stones are picked up with a special pair of huge pliers and placed in the tub, until the water is really, really hot and the weekly ritual can start. I was offered the first bath, but tried to explain I could have hot showers everyday…After we had lunch in the Goempa, a beautiful age old structure, we said goodbey to the bathing monks, who obviously enjoyed themselves throroughly. We started our descent and I could only ask myself why it had taken me almost 6 years of living in Thimphu to discover this amazing part of the valley!

De laatste weken in Bhutan, na het vertrek van Cecile en de kinderen, zijn voorbijgevlogen. Het is een extreem drukke periode geweest voor het Project, omdat een grote Wereldbank delegatie naar Bhutan kwam begin Mei. Dat betekende veel voorbereidingswerk, onder meer een evaluatierapport, waarin ik kritisch heb bekeken waar we staan na 4 jaar werk en wat onze uitdagingen zijn voor de resterende 2 jaar. Ook wilde onze Minister van Landbouw een speciale "Executive Workshop" voor ons project, met een hele trits hoge ambtenaren. Terugkijkend is alles erg goed gegaan en hebben we prima feedback gekregen. Hoogtepunt was voor ons een snel veldbezoek aan een van onze meest afgelegen gebieden, Goshing, in Zhemgang. Al 2 jaar heb ik geprobeerd onze "Heren Uit Washington" hier naar toe te krijgen om ze de veldrealiteit te laten voelen (1,5 dag rijden, 7 uur lopen vanaf "road head"). En dat is nu eindelijk gebeurt…: ze hebben gezweten en afgezien, maar het ontvangst was geweldig en ons team heeft daar in 10 maanden fantastisch werk gedaan. Mooi te zien hoe de gemeenschap daar binnen een jaar hun land heeft weten te verbeteren en ons nu trots rondleidde. Volgende foto’s geven een impressie van ons bezoek vorige week.

De laatste weken in Bhutan, na het vertrek van Cecile en de kinderen, zijn voorbijgevlogen. Het is een extreem drukke periode geweest voor het Project, omdat een grote Wereldbank delegatie naar Bhutan kwam begin Mei. Dat betekende veel voorbereidingswerk, onder meer een evaluatierapport, waarin ik kritisch heb bekeken waar we staan na 4 jaar werk en wat onze uitdagingen zijn voor de resterende 2 jaar. Ook wilde onze Minister van Landbouw een speciale "Executive Workshop" voor ons project, met een hele trits hoge ambtenaren. Terugkijkend is alles erg goed gegaan en hebben we prima feedback gekregen. Hoogtepunt was voor ons een snel veldbezoek aan een van onze meest afgelegen gebieden, Goshing, in Zhemgang. Al 2 jaar heb ik geprobeerd onze "Heren Uit Washington" hier naar toe te krijgen om ze de veldrealiteit te laten voelen (1,5 dag rijden, 7 uur lopen vanaf "road head"). En dat is nu eindelijk gebeurt…: ze hebben gezweten en afgezien, maar het ontvangst was geweldig en ons team heeft daar in 10 maanden fantastisch werk gedaan. Mooi te zien hoe de gemeenschap daar binnen een jaar hun land heeft weten te verbeteren en ons nu trots rondleidde. Volgende foto’s geven een impressie van ons bezoek vorige week.